راز طول عمر از نگاه طب ایرانی؛ آیا پایان «حرارت غریزی» به معنای پایان زندگی است؟

به گزارش گیتی پیام، دستیابی به عمر طولانی همراه با سلامت همواره یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های انسان بوده است. در حالی که بسیاری تصور می‌کنند ژنتیک مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده طول عمر است، پژوهش‌های جدید و همچنین آموزه‌های طب ایرانی نشان می‌دهد سبک زندگی، تغذیه و شرایط محیطی نیز نقش بسیار پررنگی در این زمینه دارند.

انتشار ویدئویی از مردی ۱۲۰ ساله اهل خنداب که بدون بیماری زمینه‌ای زندگی می‌کند و همچنان قادر است امور روزمره خود را به‌تنهایی انجام دهد، بار دیگر موضوع عوامل مؤثر بر طول عمر را مورد توجه قرار داده است.

ژنتیک یا سبک زندگی؛ کدام عامل مهم‌تر است؟

بر اساس گزارش‌های علمی، کمتر از ۲ درصد مرگ‌های زودرس تنها به عوامل ژنتیکی مربوط می‌شود و بخش قابل توجهی از سلامت و طول عمر افراد تحت تأثیر عوامل محیطی قرار دارد. همچنین برخی مطالعات در حوزه طب ایرانی نشان می‌دهد ژنتیک حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد در تعیین طول عمر نقش دارد، در حالی که بیش از ۷۰ درصد این موضوع به عواملی مانند تغذیه مناسب، خواب کافی، فعالیت بدنی، آرامش روان و کیفیت روابط اجتماعی وابسته است.

نگاه طب ایرانی به راز طول عمر

در منابع طب ایرانی آمده است که انسان در صورت برخورداری از مزاج متعادل و رعایت اصول صحیح زندگی، می‌تواند تا حدود ۱۲۰ سال عمر کند. از دیدگاه حکمای طب ایرانی، حفظ تعادل مزاج و اخلاط، یکی از مهم‌ترین عوامل پیشگیری از بیماری‌های مزمن و افزایش طول عمر به شمار می‌رود.

حرارت غریزی؛ عامل تداوم حیات از دیدگاه طب ایرانی

دکتر غزاله حیدری، پزشک و متخصص طب ایرانی در این زمینه می‌گوید: «در متون طب سنتی می‌گویند هر فردی یک حرارتی دارد که تا زمانی که آن حرارت با او هست، آن فرد زنده است و حرارتش که تمام شود، او می‌میرد. آن حرارت را هم یک رطوبتی می‌سازد و میزان رطوبت افراد مختلف با هم فرق دارد. پس این دقیقا برمی‌گردد به ژنتیک. یعنی ژنتیک قطعا در عمر طولانی تاثیر دارد.»

این متخصص طب ایرانی ادامه می‌دهد: «البته عمر، هم تحت تاثیر فاکتورهای ژنتیکی است و هم تحت تاثیر عوامل محیطی. هردو نقش دارند و نمی‌توانیم بگوییم فقط ژنتیک یا فقط عوامل محیطی (مثل سبک زندگی) موثرند. البته کسی که ژنتیک نسبتا خوبی دارد و بیماری‌های زمینه‌ای و ارثی ندارد، همچنان می‌تواند تحت تاثیر عوامل محیطی یا تحت موتاسیون‌های ژنی، قواعد موجود را به هم بریزد.»

دکتر حیدری با تاکید بر این نکته که مزاج افراد قطعا روی میزان عمر آنها تاثیر دارد، می‌گوید: «قطعا افرادی که رطوبت غریزی بیشتری دارند، عمر طولانی‌تری دارند و این یعنی دارای ژنتیک بهتری هستند.»

رطوبت غریزی چیست؟

در آموزه‌های طب ایرانی، «رطوبت غریزی» یکی از ارکان اصلی ادامه حیات محسوب می‌شود. بر اساس این دیدگاه، مرگ طبیعی زمانی رخ می‌دهد که این رطوبت حیاتی به پایان برسد. این رطوبت از زمان تولد در بدن وجود دارد و نقش مهمی در حفظ عملکرد طبیعی اندام‌ها و تداوم زندگی ایفا می‌کند.

متون طب سنتی، رطوبت غریزی را به دو نوع اصلی و غیراصلی تقسیم می‌کنند. رطوبت غیراصلی که از طریق تغذیه تأمین می‌شود، به حفظ رطوبت اصلی بدن کمک می‌کند و مانع تحلیل زودهنگام آن می‌شود.

چگونه می‌توان رطوبت غریزی را حفظ کرد؟

از نگاه متخصصان طب ایرانی، داشتن سبک زندگی سالم نقش مهمی در حفظ رطوبت غریزی و در نتیجه افزایش طول عمر دارد. تغذیه متعادل، خواب کافی، کاهش استرس، فعالیت بدنی منظم و پرهیز از عادت‌های ناسالم می‌تواند از تحلیل این رطوبت جلوگیری کرده و روند پیری را به تأخیر بیندازد.

البته باید توجه داشت که مفهوم «حرارت غریزی» و «رطوبت غریزی» از مبانی طب ایرانی است و با مفاهیم پزشکی نوین تفاوت دارد. در پزشکی مدرن، طول عمر و روند پیری نتیجه تعامل پیچیده عوامل ژنتیکی، محیطی و سبک زندگی دانسته می‌شود.

برای مطالعه تازه‌ترین اخبار سلامت و طب سنتی، مطالب جدید را در گیتی پیام دنبال کنید.